Yüzyıllardır buradalar
Bizden önce, bizden sonra
Sessizce tanık oluyorlar
Hayatımıza, ölümümüze
Dalları göğe uzanır
Kökleri derine iner
Öğretirler bize dengeyi
Yükselmek için önce kök salmalısın
Ağaçlar konuşmaz ama anlatır
Sabırı, direnci, beklemeyi
Her mevsim yeniden doğmayı
Umut etmeyi, asla pes etmemeyi
Çok haklısın 👏
Ben de çok beğendim.
Kaleminize sağlık, harika bir yazı.
Çok etkileyici bir şiir, kalbime işledi.