Rüzgârın Getirdiği Şiirler

Ruzgar fisildadi kulagima bugun, sanki cok uzaklardan bir haber getirdi. Belki bir dagdan, belki bir denizden, belki de yuzlerce yil oncesinden. Ruzgar zamani ve mekani tanimaz, sinirlar ona bir sey ifade etmez. O sadece eser, tasir, dagitir ve yeniden toplar.

Dinledim onu nefesimi tutarak. Ruzgar dedi ki: Degisim kacinilmazdir. Her sey akar, her sey donusur, her sey yenilenir. Sen de bu akisin bir parcasisin, direnmek yerine birak kendini. Birak ruzgar seni gotursun, bilinmeyene dogru, yeni ufuklara dogru, henuz kesfetmedigin senliklere dogru.

Ruzgar her yere gider, duvarlar onu durduramaz. Pencereden girer, kapidan cikar, catilarin ustunden atlar, vadilerin icinden geczer. Ozgurluk onun dogasidir. Biz insanlar ise kendimize hapishaneler kurar, gorunmez duvarlar oreriz. Korkularimiz, aliskanlklarimiz, konfor alanlarimiz birer duvardir aslinda.

Ruzgarin getirdigi siirler farkli dillerden gelir. Bir yapraginm hiriltisi, bir dalgan kopusu, bir kum tanesinin dansi. Hepsi birer siirdir aslinda, ama duymak icin susmak gerekir. Modern dunyanin gurultusunde bu siirler kaybolur, duyulmaz olur. Ama orada, her zaman orada.

Cocukken ruzgarla yaris ederdim. Tepelerde kosardim, kollarimi acardim ve ruzgarin beni ucuracagina inanirdim. Tabii ki ucamadim ama o his, o ozgurluk duygusu hicbir zaman unutulmadi. Belki de buyumek, ruzgarla yaris etmeyi birakmaktir. Belki de bilgelik, ruzgarla birlikte esmeyiI ogrenmektir.

Ruzgar bazen sert eser, firtinaya donusur. Agaclari devirir, catilari ucurur, denizleri kabaartir. Ama firtinadan sonra bir sukunet gelir, oyle derin bir sukunet ki, sanki dunya yeniden dogmus gibi olur. Firtinallar gereklidir cunku temizler, arindirir, eski olani soker yeni olana yer acar.

Ben de hayatimda pek cok firtina yasadim. Her birinde kayibettiklerimi saydim ama kazandiklarimi goremedim. Simdi geriye baktigimda anliyorum ki, her firtina beni daha guclu kildi. Her sert ruzgar beni daha saglam koklere yoneltti. Eger o firtianllar olmasaydi, bugunki ben olmazdim.

Ruzgar simdi yavasliyor, hafif bir meltem haline donusuyor. Yuziumu okusuyor, saclarimi dagiitiyor, kulagima son bir sey fIsildiyor: Hayat kisa, ruuzgar gibi gecer. Onu yakalamaya calisma, onunla birlikte es. Ve unutma, en guzel siirler ruzgarin getirdikleridir, sana bir an icin dokunur ve sonra giderler. Ama biraktiklari iz sonsuza kadar kalir.

Gozlerimi aciyorum. Ruzgar gitmmis, yapraklar durmus, her sey sessiz. Ama icimde bir siir kalmmis, ruzgarin biraktigi bir hediye. Bu siiri sizinle paylasiyorum, belki sizin de icinize bir ruzgar eser ve siz de kendi siirinizi bulursunuz.