Sessizlikte yankılanan bir çığlık
Kalabalıkta kaybolmuş bir yalnızlık
Ne gözyaşı dindirir bu yangını
Ne gülüş unutturur bu acıyı
Belki de yalnızlık
Kendi kendimizle yüzleşmektir
Belki de tek başına
Kendinle tanışmaktır
Yalnızlık bir ceza değil
Bir buluşma vaktidir
Ruhumuzla, özümüzle
Sessizce konuşma vaktidir
Bu şiiri sesli okuyunca daha da güzel.
Paylaşım için teşekkürler, çok anlamlı.
Bu tarz paylaşımlar çok kıymetli.
Bu yazıyı okurken çok etkilendim.
Çok haklısın 👏
Bu satırlar insanın içini ısıtıyor.