Eski Sokakların Şiiri

Taslarin arasinda yuruyorum, her adimimda bir hatira canlaaniyor. Eski sokaklarin kendine has bir ritmi var, modern caddelerin acelesinden cok farkli. Burada zaman yavas akar, sanki sokaklar zamani yakalamis ve birakmiyor. Her duvar bir tanikm her kose basi bir hikaye deposu.

Ekmek kokusu geliyor bir firininm onunden. Bu koku beni otuz yil geriye goturuyor, annemin mutfagina. Sabah erkenden kalkar, hamur yogurur, sicacik ekmekler cikarirdi firindan. O koku, o sicaklik, o sevgi... Hicbir modern unlu mamul o lezzeti veremez cunku o ekmegin icinde sadece un ve su yoktu, sevgi vardi.

Cay kokusu karisiyor ekmek kokusuna. Bir caycinin onunden geciyorum, bardaklar singiirdiiyor, caydanlik fokurduyor. Cay icmek Turkiye de bir ritueldir, sadece bir icecek tueketimi degil. Cay demlemek sabir ister, bekleme ister, paylasmak ister. Iki bardak cay arasinda kurulan sohbetler, hayatlari degistirir bazen.

Cocukluk kokusu en gucluu koku. Tanimlanamazm tarif edilemez ama hemen tanirsiniz. Sokakta top oynayan cocuklarin sesi, saklambaac oynayanlarin kahkahalari, bisiklet zillerinin cingiirtisi. Bunlar eski sokaklarin melodisiydi. Simdi o sesler yerini araba kornalarina, telefon bildirim seslerine birakti.

Eski sokaklar unutulmaz cunku onlar bizim kimligimizdir. Bir insan cocuklugunun sokaklarini unutursa, kendini unutur. O sokaklarda ilk adimlarimizi attik, ilk dususmelerimizi yasadik, ilk arkadasliklarimizi kurduk. Her cizik diz kapagimizda, o sokaklarin imzasidir.

Her kose basi bir hatira, her duvar bir tanik. Suradaki agac, altinda dedemin bana hikaye anlattigi agac. Oradaki cesme, ilk kez su icmeyi ogrendigim cesme. Sokaginm basindaki bakkal, bana ilk krediyi acan insan, bir defter acardi ve bizim borcumuzu yazardi. O defterlerde sadece rakamlar degil, guven ve komsuuluk vardi.

Gecmisin sessiz muhafizlari bu eski sokaklar. Onlari yiktikca, yerine diktigimiz beton binalarla sadece yapilari degil, hatiralari da yikiyoruz. Bir eski sokak yikiildiginda, orada yasanmis binlerce hikaye de yok oluyor. Kentsel donusum gerekli olabilir ama hatiralarin donusumu mumkun degildir.

Yuruyusum bitiyor ama icimde baslayan yolculuk devam ediyor. Eski sokaklarin siiri bitmez cunku yeni hatiralar eklenir, yeni anlamlar yuklenir. Bugunku cocuklar da bir gun bu sokaklari arayacak, bu kokulari ozleyecek, bu sesleri duymak isteyecek. Cunku insan nereye giderse gitsin, kokleri hep ayni yerde kalir.

Siz de cikin eski sokaklara, yavaslatin adimlaarinizi, dinleyin duvarlariin fisiltisini. Orada sizin de bir hikayeniz var, orada sizin de bir hatiraniz saklaniiyor. Eski sokaklar sadece gecmisin degil, gelecegimizin de aynasiidir. Cunku nereden geldigimizi bilmeden nereye gittigimizi anlayamayiz.