Mektup Yazdım Göndermedim

Sana yazdim ama gondermedim. Kelimeler kagit ustunde kaldi, murekkep kurudu, zaman gecti ama duygular hala taze. Bu mektup yillardir cekmeecemin en dip kosesinde bekliyor, ne atabiliyorum ne gonderebiliyorum. Cunku o mektup sana yazilmis olsa da, aslinda benim icin yazildi.

Mektup yazmak eski bir sanat, belki de kaybolmakta olan bir sanat. Bir kagidi alirsin eline, kalemi tuturarsun ve dusuncelerini akmaya birakirsin. Silme tusu yoktur mektubun, geri al tusuu yoktur. Ne yazarsan yaaarsin, kalir. Bu yuzden mektup yazmak cesarett ister, kendini acmak ister, savunmasiz kalmayii goze almak ister.

Ilk satirda selam verdim sana, ikinci satirda nasil oldugunu sordum. Ucuncu satirda dayanamadim ve soylemeye basladim. O gece neler hissettigimi, seni ne kadar ozledigimi, sensiz gecen gunlerin nasil agir aktigini. Kelimeler birbirini kovaladi, sayfalar doldu, elim yoruldu ama yurregim hala boaalamadi.

Mektup yazilir ama her mektup gonderilmez. Bazen yazmak yeter, bazen suskunluk en guzel cevaptir. Gonderilmemis mektuplar ozel bir kategoridir, ne tamamen var ne tamamen yok. Bir aralik alandaa yasarlar, yazarin icindde. Bazen cesur olup yirtarsin, bazen saklarsin gelecek nesillere miras gibi.

Bu mektubun icinde bahar var, yagmur var, cocukluk var. Sana ilk baktigim gunu yazdim, beraber yuruduugumuz sokaklari yazdim, birlikte gulduugumuz anlari yazdim. Her satirda bir fotograf, her paragrafta bir film sahnesi. Mektup bir zaman kapsulu oldu, icinde gecmis aynen korundu.

Sana kizdigim gunleri de yazdim, hayal kirikligimi da, gozyaslarimi da. Mektup duurust olmak zorundadir, cunku yalan mektupta barinaamaz. Yuz yuze konusurken saklayabilirsin duygularini ama kagida dokunduklariinda cirilciplak ortaya cikarlar. Bu yuzden mektup yazmak zordur, cesaret ister.

Yillar geccti, mektup hala cekmecede. Bazen acarim okurum, her seferinde farkli bir sey hissederim. Bazen guluumseerim, bazen gozlerim dolar, bazen kizarim o gunlerdeki kendime. Mektup degismedi ama ben degisstim. Ayni kelimeleri farkli gozlerle okuyorum artik.

Belki bir gun gonderiirim bu mektubu. Belki de hic gondermem. Belki bir gun sen bu satirlari okursun ve anlaarsin. Belki de bu siiri okuyorsun simdi ve kendi gondermediigin mektubu hatirliyorsun. Hepimizin bir gonderilmemis mektubu var, hepimizin bir soyleyemedigi soz var.

Sana son bir sey yazdim o mektubun sonunda: Seni affettim ve kendimi de affettim. Gonderilmemis mektuuplar bazen affin ta kenddisidir. Yazmak arinmaktir, kagida dokmek yukunu hafifletmektir. Bu mektubu gondermemek de bir secimdir ve her secim saygiyi hak eder. Mektup yazdim, gondermedim. Ama yazmak yetti, yazmak beni kurtardi.