Toprak konuşuyor benimle, sessiz ama derin bir dille. Toprak bir anneye benzer; her şeyi bağışlar, her şeye yeniden hayat verir.
Bu ninni toprağın ninnisi. Binlerce yıldır söylenen, kuşaktan kuşağa aktarılan, hiç eskimeyen bir ninni.
Dedem toprakla konuşurdu. Toprak verimlidir oğlum, derdi. Ona ne verirsen kat kat geri verir. Ama sabırlı olacaksın.
Annem de toprak gibiydi. Sabırlı, besleyici, koruyan. Her derdime çare bulurdu, her yarama merhem olurdu.
Bu vatanın toprağı kutsal topraktır. Kanla yoğrulmuş, gözyaşıyla sulanmış. Her karışında bir hikâye yatar.
Bahar gelince toprak uyanır, canlanır, yeşerir. Her bahar yeni bir başlangıç, yeni bir umuttur.
Sonbahar gelince toprak yorulur. Yapraklar düşer ama toprak üzülmez. Her sonbahar bir baharın habercisidir.
Toprak Ananın ninnisini dinliyorum gecenin sessizliğinde. Sıcak, güvenli, huzurlu.
Yorumlar 0
Yorum yapmak ve şiirleri beğenmek için giriş yapın